Long you live and high you fly

And smiles you"ll give and tears you"ll cry

And all you touch and all you see

Is all your life will ever be




Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα τρόφιμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα τρόφιμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 24 Ιουνίου 2012

Οι φάρμες του λαού...

H κοινοτική φάρμα Yaksu βρίσκεται περίπου 40χλμ δυτικά της πρωτεύουσας Πιονγκ Γιανγκ. Πρόκειται για μια από τις δεκάδες φάρμες που είναι υπεύθυνες για την σίτιση του πληθυσμού παράγοντας περίπου 4000 τόνους δημητριακών τον χρόνο. Ρύζι, καλαμπόκι, κριθάρι, πατάτες και σιτάρι αποτελούν τα κύρια αγροτικά προϊόντα ενώ εκεί παράγεται και ο περίφημος μηλίτης της Βόρειας Κορέας, χωρίς αλκοόλ αλλά με μπόλικη ζάχαρη.

Η επίσκεψη στην φάρμα οργανώθηκε από τους υπαλλήλους του Προγράμματος Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών, και μαζί με δύο αξιωματούχους του Υπουργείου Εσωτερικών, ξεκινήσαμε για τον προορισμό μας. Διασχίσαμε την λεωφόρο των Νέων Ηρώων, την κεντρική αρτηρία της χώρας που ενώνει την πρωτεύουσα με τις υπόλοιπες περιοχές. Τέσσερις τεράστιες λωρίδες δρόμου, με ελάχιστα αυτοκίνητα και σημεία ελέγχου σε κάθε έξοδο. Απαιτείται ειδική άδεια απο τις αρχές για να βγει κάποιος από την πρωτεύουσα ή για να την επισκεφθεί  και οι στρατιωτικοί είναι εκεί για να φροντίζουν να τηρείται η τάξη. Κατά μήκος της λεωφόρου δεκάδες άντρες και γυναίκες, ανάβουν φωτιές για να λιώσουν την πίσσα  μέσα σε δυνατούς μαύρους καπνούς που κάνουν την ατμόσφαιρα αποπνικτική.  Δεξιά και αριστερά, ρυζοχώραφα που γυαλίζουν στον ήλιο εναλλάσσονται με αποξηραμένες αλυκές και  μικρές λίμνες όπου δεκάδες παιδιά κολυμπάνε και παίζουν με δυνατά γέλια..

Κυριακή 16 Οκτωβρίου 2011

"Food is one thing...Love is another"

Παγκόσμια Μέρα Τροφίμων σήμερα και δεν έχω να πώ πολλά...Εξάλλου ότι είχα να γράψω, το έγραψα εδώ ....
Κάποιες φορές τα λόγια είναι περιττά...
Ο κόσμος μας, όπως τον γνωρίζαμε αλλάζει...Αυτά που πιστεύαμε ως κεκτημένα χάνονται, η δυστυχία και η απογοήτευση περισσεύει.
Παράλληλα νέα κινήματα γεννώνται, οι άνθρωποι κατεβαίνουν στους δρόμους και ζητάνε αυτά που μια μικρή  πολιτικοοικονομική ελίτ τους αρνείται...
Στη μεταβατική και δύσκολη αυτή εποχή που διανύουμε  χιλιάδες συνάνθρωποι μας θα χαθούν..Θα μείνουν στο περιθώριο της κοινωνίας γιατί απλά ο κόσμος αυτός δεν έχει χώρο για τους λιγότερο τυχερούς...
Και αν αυτή η πραγματικότητα μας φαίνεται μακρινή ας θυμηθούμε μόνο αυτό: σε κάθε δύσκολη στιγμή, η ανθρωπιά και η συμπόνοια μας δοκιμάζεται...τίποτα άλλο...

Δευτέρα 5 Σεπτεμβρίου 2011

Ας μιλήσουμε για φαγητό!

Συνειδητοποίησα πως σχεδόν 5 μήνες τώρα, σε όσα γράφω για την Ουγκάντα δεν έχω ποτέ μιλήσει για φαγητό. Ίσως ακούγεται οξύμωρο να μιλάμε για φαγητό στην Αφρική καθώς η εικόνα που έχουμε όλοι είναι εκείνη των υποσιτισμένων παιδιών, όμως φαγητό υπάρχει και μάλιστα άφθονο. Άλλωστε όπως έχω πει πολλές φορές το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη τροφίμων αλλά η πρόσβαση σε αυτά. Τελοσπάντων ας μην ξεφεύγω απο το θέμα τώρα, σήμερα θα μιλήσουμε για αφρικανική κουζίνα και όχι για προβλήματα.
Αλήθεια δεν έχετε αναρωτηθεί ποτέ πως είναι η τοπική κουζίνα στην Ουγκάντα? 
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν την περιήγηση μας στον κόσμο της γεύσης και των χρωμάτων, που μόνο στην Αφρική μπορείς να δεις..


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...