Εδώ και 13 μήνες
περίπου ζώ στις Φιλιππίνες. Συνήθως όταν το λέω, όλοι επιδοκιμάζουν.
Φαντάζονται εξωτικές παραλίες, κοκοφοίνικες, γραφικά χωριά και μου λένε τι
τυχερή που είμαι. Πιθανόν όσοι το λένε, δεν έχουν έρθει, γιατί η πραγματικότητα
λίγη σχέση έχει με την εικόνα «καρτ ποσταλ» που φαντάζεται κάποιος.
 |
| Bay Bay, Leyte |
Όταν πρωτοέφτασα
στη χώρα έμεινα στο Cebu, ένα νησί στις κεντρικές Φιλιππίνες,στην
περιοχή Visayas. Οι Visayas είναι ένα σύμπλεγμα νησιών όπου οι κάτοικοι μιλούν τη δική τους γλώσσα, τα «σεμπουάνο»
τα οποία μοιάζουν πολύ με τα ισπανικά. Δεν είναι τυχαίο καθώς οι Visayas ήταν η πρώτη περιοχή που έφτασε ο
Μαγγελάνος όταν κατέκτησε τις Φιλιππίνες το 16ο αιώνα. Έφτασε στο
Μάκταν όπου οι ντόπιοι του παραδόθηκαν σχεδόν χωρίς μάχη. Ο Μαγγελάνος ενθουσιάστηκε,
αποφάσισε ότι είχε βρει τον επίγειο παράδεισο και έριξε άγκυρα στα νησιά. Οι
στρατιώτες του παντρεύτηκαν ντόπιες γυναίκες, ο ίδιος έκανε 3-4 γάμους εκεί και
άπειρα παιδιά και όλα έμοιαζαν να βαίνουν καλώς μέχρι που εμφανίστηκε ο Λάπου
Λάπου. Ο Λάπου δεν συμμεριζόταν τον ενθουσιασμό των συμπατριωτών του για τους
κατακτητές και ένα ήσυχο πρωινό έσφαξε τον Μαγγελάνο και πέταξε τους Ισπανούς
έξω από το νησί του.
Σήμερα η πρωτεύουσα του Μάκταν ονομάζεται Λάπου Λαπου και
το άγαλμα του πολεμιστή στέκει αγέρωχο στην είσοδο της πόλης. Αναρωτιέμαι πως
θα ένιωθε αν έβλεπε ότι το ένδοξο νησί του έχει ολοκληρωτικά ξεπουληθεί στα πολυτελή
διεθνή resorts για τους τουρίστες με τους ντόπιους που δουλεύουν σε αυτά για μισθούς
πείνας να μένουν σε παραπήγματα έξω από τα σιδερόφραχτα bungalows.
