Long you live and high you fly

And smiles you"ll give and tears you"ll cry

And all you touch and all you see

Is all your life will ever be




Πέμπτη, 3 Νοεμβρίου 2011

There is hope, but not for us*

Περίμενα λίγο να ηρεμήσει το κλίμα, να καταλαγιάσουν οι αντιδράσεις, να ειπωθούν πολλά και διάφορα όπως συνήθως , και μετά να εκφέρω κάποια γνώμη για τις εξελίξεις. Είχα πει πως δεν θα γίνει το δημοψήφισμα και ακόμα το πιστεύω αυτό. Όμως έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δει κανείς τους τριγμούς που προκάλεσε μια τέτοια ανακοίνωση. Οι αγορές ακόμα και στην ιδέα πως ένας λαός θα ερωτηθεί για κάτι που τον αφορά και, αλίμονο, μπορεί και να αποφασίσει εναντίον τους, έπαθαν πανικό. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες άστραψαν και βρόντηξαν. Ο Ξένος τύπος (και ο εγχώριος) έδωσε ρεσιτάλ κιτρινισμού..Ένα ολόκληρο σύστημα εξουσίας ένιωσε ξαφνικά να χάνει τη γη κάτω από τα πόδια του, μόνο και στην υπόνοια μια δημοκρατικής πράξης.


Αν και θεωρώ το δημοψήφισμα μια βαθιά δημοκρατική διαδικασία, δεν ήξερα αν έπρεπε να γελάσω ή να κλάψω όταν ο πρωθυπουργός το ανήγγειλε. Αδυνατώ να καταλάβω την λογική ενός δημοψηφίσματος, όταν έχεις ήδη υπογράψει και προασπίσει με φανφάρες και μεγάλα λόγια αυτά που υπέγραψες. Όταν έχεις κάνει πομπώδεις εξαγγελίες περί εθνικής σωτηρίας, όταν έχεις δώσει λευκό χαρτί και ξαφνικά αποφασίζεις πως πρέπει όλα να τεθούν επί τάπητος ενώ έχεις χάσει κάθε διαπραγματευτικό χαρτί. Στην καλύτερη περίπτωση θα θεωρηθείς γελοίος, στην χειρότερη επικίνδυνος. 
Αυτό όμως που έχει ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον, είναι το τι ακολούθησε μετά, εντός και εκτός συνόρων.  Ένα θέατρο του παραλόγου εξελίχτηκε μπροστά στα μάτια μας. Βουλευτές που υπερψήφιζαν τα "σωτήρια" μνημόνια, με βαριά καρδιά όπως δήλωναν, εξεγείρονται στην ιδέα πως μπορεί αυτά τα μέτρα να αμφισβητηθούν. Ένα όργιο κιτρινισμού, επιστολές αντεπιστολές, εκβιασμοί, αφορισμοί, στομαχόπονοι και ανεξαρτητοποίησεις 
Βουλευτές που κόπτονταν εναντίον του μνημονίου, πανικοβάλλονται και μόνο στην ιδέα πως αυτό μπορεί και να μην εφαρμοσθεί.
Κάποιοι αυτη τη στιγμή θα τρίβουν τα χέρια τους απο χαρά. Πως χάσαμε πάλι το νόημα και αντί να συζητάμε για τα μέτρα λιτότητας, συζητάμε την παραμονή μας στην Ευρωζώνη.
Ξαφνικά ο πολιτικός λόγος ξεγυμνώνεται και έρχεται αντιμέτωπος με τη δική του δυσωδία. Οι μάσκες πέφτουν. Επιτέλους ο δήμιος βγάζει την κουκούλα και δείχνει το αληθινό του πρόσωπο.
Το τοπίο γρήγορα θα ξεκαθαρίσει. Το τελεσίγραφο παραδίδεται. Είστε μαζί μας ή εναντίον μας. Η ευθανασία έχει αποφασιστεί, καλείστε απλά να επιλέξετε τον τρόπο.

Σήμερα λοιπόν νιώθω την ανάγκη να πάρω θέση. Δεν θέλω να πω αερολογίες περί συστήματος, δεν θέλω να παπαγαλίσω φράσεις περί επανάστασης βγαλμένες από την Ναόμι Κλάιν ή τον Τσόμσκι, δεν θέλω να παραστήσω τον ειδικό και τον παντογνώστη που λέει πολλά αλλά δεν λέει τίποτα. Δεν θα μιλήσω για Κέινς και Φρίντμαν και ελεύθερη αγορά. Δεν είμαι οικονομολόγος, οι αριθμοί ενίοτε με μπερδεύουν και ποτέ δεν τα πήγαινα καλά με τα χρηματοοικονομικά.

Όλο αυτό τον καιρό συλλέγω πληροφορίες, διαβάζω, αποκωδικοποιώ, αναλύω στο μυαλό μου και συγκρατώ. Μα πάνω από όλα διαβάζω κάτω από τις λέξεις και τους αριθμούς και ΘΥΜΑΜΑΙ, όσα ειπώθηκαν πριν και μετά. Όσα έκαναν και όσα ΔΕΝ έκαναν. Και εκείνοι και εμείς.

Εάν λοιπόν σήμερα κληθώ να ψηφίσω, εγώ θα ψηφίσω ΌΧΙ. Και το λέω έχοντας πλήρη συνείδηση του τι σημαίνει αυτό το όχι. Ξέρω όμως πολύ καλά τι σημαίνει και το ναι.

Έχω μια αρχή στην ζωή μου, αυτή είναι να πορεύομαι πάντοτε με αξιοπρέπεια. Δεν έχω μάθει να υποκύπτω στους εκβιασμούς διότι σου στερούν κάθε μέσο για διαπραγμάτευση.  Η τυφλή υποταγή δεν έφερε ποτέ ανάπτυξη, η ανυπακοή όμως εμπεριέχει την ελπίδα της αλλαγής. Όταν γκρεμίσεις κάτι, αναγκαστικά θα το ξαναχτίσεις από την αρχή, με πολλές δυσκολίες και βάσανα αλλά θα είναι καινούριο και γερό. Όταν διατηρείς κάτι που είναι ήδη γκρεμισμένο, το μόνο που καταφέρνεις είναι να μπαλώνεις τρύπες, και κάποτε θα γκρεμιστεί στο κεφάλι σου.

*Franz Kafka


5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

και εγω το ιδιο..εχοντα ςπληρη συνειδηση της πραξης μου...θα συνταχθω με την "αξολατρευτη" κομμουνιστικη παραταξη...
πιστευω ακραδαντα πως το συλλογικο και εθνικο συμφερον πηγαζει απο το ατομικο.
Εαν σαν λαος..σαν πολιτες κανουμε μια νεα αρχην θα κερδισουμε πολυ περισσοτερα.
Τα πραγματα θα ειναι δυσκολα..για παρα μα παρα πολλους απο εμας..πολυ δυσκολα..αλλα μετα απο μερικα χρονια θα εχουμε καλυτερα αποτελεσματα. Αν ενωθουμε σαν λαος..σαν Εθνος..μακρια απο μικροκομματηκα συμφαιροντα αν αποβαλουμε την νοοτροπια του να ψωφισει η κατσικα του γειτονα θα προκοψουμε...
προκοβαμε τοσα χρονια εξαλλου
Χρυσα

Ανώνυμος είπε...

παλι ο επιλογος σου τα λεει ολα!!!!

Στεφανια

Eri είπε...

Δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει δημοψήφισμα αλλά και να γινόταν η τρομοκρατημένη μεσαία τάξη θα ψηφιζε ΝΑΙ. Τρομοκρατία και εκβιασμός απο τις κυβερνήσεις και τα συμφέροντα τους. Σε αυτη την εποχή ζουμε. Δεν υπάρχει καμία διέξοδος..

Fran είπε...

Ετσι ειναι ακριβως Ερη μου..Εγω δεν πιστεψα ποτε πως θα γινει, αλλα ειχε πολυ ενδιαφερον ο αντικτυπος του.Παντως καποιες μασκες επεσαν. Ο Σαμαρας απεδειξε πως αλλα ελεγα αλλα πιστευε (ως συνηθως), το Συριζα δεν ηξερε απο που του ηρθε, το ΚΚΕ ουτε να ακουσει για δημοψηφισμα (που πηγε ο κυριαρχος λαος?), ο Βενιζελος ξαποστειλε τις γλαστρες του (βλ Αποστολακη κ Καιλη) να κανουν τη δουλεια (ο ιδιος ειχε..κοιλοπονο) και οι υπολοιποι βουλευτες που ψηφιζαν με βαρια καρδια, ξαφνικα τρεχουν να προλαβουν τις εκλογες...Δεν θα σχολιασω περι Ευρωπης και τραπεζες, τα ξερουμε...Τωρα τι θα γινει ομως?? Εκλογες...θελει πολλη προσοχη η καθε μας κινηση κα αντισταση..

DaisyCrazy είπε...

συμφωνώ απόλυτα μαζί σου.
στα κάτω-κάτω η "καταστροφή" θα'ναι βραχυπρόθεσμη και στο μακροπρόθεσμο πλαίσιο όταν πέσεις κι όταν πιάσεις επιτέλους πάτο μπορείς μόνο ν'αναδυθείς.
ενώ όταν σέρνεσαι ένα βήμα πριν τον πάτο για καιρό με το φόβο του πάτου να σε κάνει να γλύφεις κατουρημένες ποδιές τότε γίνεσαι υποχείριο και δεν αναδύεσαι με τίποτα.
το θέμα είναι βλέπει κανείς πέρα απ'τη μύτη του;

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...